Overzicht

Reservaat de Westhoek
Het 340 ha grote Westhoekreservaat is niet alleen het oudste Vlaamse reservaat (beschermd in 1957) maar ook het grootste aaneengesloten duinmassief van onze kust. Het sluit rechtstreeks aan op de Franse Dunes du Perroquet (225 ha) en op het waterwinningsgebied Calmeynbos (105 ha). Het gebied is landschappelijk zeer waardevol vooral omdat men hier zoveel mogelijk de natuur haar gang laat gaan wat maakt dat de bezoeker een vrij volledig overzicht krijgt van het natuurlijk duinvormingsproces. Het landschap is allerminst statisch en dat uit zich al in de benaming van de landschapselementen : wandelende duinen, stuifkuilen, duinpannen, grauwe, blonde en zwarte duinen duiden op een zeer gevarieerd panorama. Ook archeologisch is het Westhoekreservaat befaamd : resten van nederzettingen van Morinen met Romeinse invloed en vroeg Middeleeuwse bewoning werden door gerichte opgravingen aangetoond. Niettegenstaande het gebied door uitdroging, overbetreding en verstuweling kwetsbaar is geworden heeft het nog steeds een hoge biologische waarde. Een uitgebreid padennet brengt de bezoeker niet alleen in de meest uiteenlopende biotopen, anderzijds beschermt het ook de meer gevoelige zones. In bepaalde afgebakende zones poogt men door begrazingsprojecten variatie te brengen in het landschap door de struikvegetatie te laten evolueren naar duingraslanden.top

De Oosthoekduinen - Het Calmeynbos
Dit 60 ha grote domein is eigendom van de gemeente en minder bekend bij het grote publiek. Daarvoor ligt het iets te ver van het centrum en van de zee. Deze duinen zijn een bezoek waard, al is het maar om vast te stellen hoe de grote landschaptypes uit de omgeving hier kleinschalig kunnen worden doorlopen. Eén derde van het domein is bebost en behoort tot het Calmeynbos, aangeplant in 1903 als proefbos om na te gaan welke boomsoorten op duingrond konden worden aangeplant. Door bomen te planten wou men aan de binnenduinenrand de achterliggende landbouwgronden beschermen tegen overstuiving van duinzand. Twee derde vormen vastgelegde duinen en slechts op enkele plaatsen kan men, meestal als gevolg van recreatie, nog restanten van blonde zandduinen aantreffen. De invloed van de zeewind en de beperkte oppervlakte met hoge bebossingsgraad laten het wandelen in dit natuurgebied uitsluitend op de paden toe. Troeven van dit gebied zijn vooral de grote toegankelijkheid, de rijkdom aan vogelsoorten en de schitterende overgangszone naar het landbouwgebied.top

De Cabourduinen
De Cabourduinen of het Garzebekeveld strekken zich uit over een lengte van 13 km op 400 tot 600 meter breedte over de landsgrens. Het Belgische deel bedraagt een 55 ha. Deze duinen behoren tot de oudste van de Belgische kust en zijn de restanten van een oude zeewerende duinengordel die ca 5000 jaar geleden werd gevormd. Ze verschillen vooral van de Jonge duinen in de Westhoek door de bodemsamenstelling. De invloed van de zee is zeer veraf wat maakt dat duinvormingsprocessen hier niet meer optreden. Door hun ouderdom is de bodem ook ontkalkt wat voor gevolg heeft dat er zich een heel specifieke flora heeft gevestigd die nergens anders in de streek aangetroffen wordt. Vanwege de ouderdom werd deze plaats reeds vroeg bewoond : archeologische vondsten wijzen op een bewoning die teruggaat tot in het Steentijdperk (4500 BC). De naam van het gebied en het wandelpad verwijst naar een vroegere eigenaar die hier in 1906 een kasteel liet bouwen.top

De Houtsaegerduinen & het Kerkepannebos
Het Vlaams natuurreservaat Houtsaegerduinen en Kerkepannebos (samen 86 ha) ligt ingesloten tussen de bewoning van De Panne en St.-Idesbald. Het vroegere grotendeels open en vochtige duingebied is momenteel sterk verdroogd en dichtgegroeid met natuurlijk duinstruweel (struiken en jonge bomen). Plaatselijk zijn nog restanten van de graslanden en mosduinen aanwezig. De meeste oude duinakkertjes zijn beplant met bos. Het beheer richt zich op het vrijwaren en stimuleren van de natuurlijke ontwikkelingen in het duingebied. De voorgeschiedenis en de beperkte oppervlakte noodzaken echter ook specifieke maatregelen voor het behoud van de biodiversiteit en van een gevarieerd landschap. Een kudde ezels, gekozen vanwege hun historische rol als grazers in de duinen en hun zelf-redzaamheid, helpt de beheerders hierbij. In het Kerkepannebos staat het behoud van het oude boskarakter centraal. Meer informatie vindt u in de gratis reservaat-folder die verkrijgbaar is bij de gemeente De Panne.
Het Kerkepannebos en de corridor langs het Kerkepannepad zijn het gehele jaar vrij toegankelijk voor bezoekers met respect voor de natuur. In het begraasde deel van de Houtsaegerduinen wordt de wandelaar verzocht de gemarkeerde paden (Houtsaegerpad en Ollevierpad; samen 3 km) niet te verlaten en worden HONDEN (ook aangelijnd) NIET toegelaten.top